De Joriskerk in Borculo heeft een rijke geschiedenis, maar heeft ook zeer diepe dalen gekend. De van oorsprong rooms-katholieke kerk werd gebouwd in de zestiende eeuw en ook na de Reformatie is de naam van Sint Joris aan de kerk blijven kleven. In 1925 werd de kerk grotendeels verwoest door de ongekende storm die toen over dit deel van het land trok. Borculo werd daarbij beschouwd als het zwaarst getroffen gebied.
De kerk zoals we die nu zien, is het resultaat van restauratie- en herstelwerkzaamheden die jaren in beslag hebben genomen. In 1966 werd de kerk opgenomen in het register van rijksmonumenten. Vandaag gaan we deze bijzondere kerk eens in ogenschouw nemen.
We starten onze rondgang aan Muraltplein 51 in Borculo, gemeente Berkelland. U kunt uw ogen flink de kost geven, want de kerk is niet alleen een parel op zich, maar wordt ook omringd door diverse gedenktekens en kunstwerken.
Wat de oplettende kijker misschien ook opvalt, zijn de X- en O-motieven van baksteen in de gevel. Deze zijn op foto's van de oorspronkelijke kerk van vóór 1925 niet te vinden en zijn dus waarschijnlijk aangebracht tijdens de herbouw. Deze werd geleid door architect H.W. Valk, die bekendstond om een ‘gematigde vorm van decoratieve baksteenarchitectuur’. Met deze kennis op zak kunnen we nu de kerk rond.
We lopen met de klok mee en kunnen daarbij simpelweg de gevels van de kerk volgen.
Als uitgelichte aandachtspunten in de omgeving willen we met name noemen:
- Monument Stormramp 1925: een gedenkteken ter nagedachtenis aan de verwoestende storm die Borculo trof.
- Standbeeld Willem van Oranje: dit beeld herinnert aan de historische banden met het Huis van Oranje-Nassau.
- Gedenkteken Meester H.W. Heuvel: een kunstwerk ter nagedachtenis aan de bekende Achterhoekse schrijver en leraar Hendrik Willem Heuvel.
Onder dit artikel vindt u enkele foto's van Borculo na de stormramp en een historisch krantenartikel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten