‘En zij zeiden tot elkander – wat is dat?’
We verzamelen op het prachtige plein voor de kerk, Pastoor Rabouplein 1 in Heilig Landstichting. Dat royale plein draagt ontegenzeggelijk bij aan de indrukwekkende eerste aanblik van het gebouw. De kerk is opvallend wit gepleisterd en heeft twee typisch Byzantijnse torens, maar daarnaast zijn er talloze details die onze aandacht vragen. Dat beeld rechts van de ingang, het mozaïek van het Laatste Avondmaal in de rondbogige loggia van de voorgevel, het koepelgewelf ... te veel om op te noemen. Toch is het inmiddels de hoogste tijd om ook een stukje te gaan wandelen.
We lopen richting de hoofdingang en buigen naar links, zodat de kerk aan onze rechterhand blijft. Let onderweg op de bijzondere consecratiekruizen, die naadloos opgaan in de oriëntaalse en vroegchristelijke stijl van het gebouw. We wandelen eenvoudig door tot we niet verder kunnen. Het lijkt bijna alsof de ontwerpers rekening hebben gehouden met eigenwijze wandelaars als wij, want dit gedeelte is prima te belopen. Zodra we echt niet verder kunnen, keren we om en volgen we onze schreden terug naar de hoofdingang.
Let vooral ook op de teksten die in de gevel zijn gebeiteld en waaraan we de titel van deze wandeling hebben ontleend. Hoe langer u de muren bestudeert, hoe meer inscripties u zult ontdekken. Maar vergeet niet verder te wandelen, langs de hoofdingang en vervolgens langs de voor- en zijkant van de kerk. U passeert een prachtige patio met een centrale fontein die op warme dagen heerlijk klettert. We lopen nog een klein stukje verder, totdat we ook hier onvermijdelijk weer moeten omkeren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten