Onze Lieve Vrouw van Lourdeskerk, Nijmegen

De Onze Lieve Vrouw van Lourdeskerk is een kerk in de wijk Sint Anna in Nijmegen. Het is een van de acht kerken van de rooms-katholieke parochie Heilige Drie-eenheid. Het kerkgebouw dateert uit 1925 en is sinds 2025 onttrokken aan de eredienst. De laatste eucharistie­viering vond plaats op 29 juni 2025, de dag waarop de kerk haar eeuwfeest vierde. Gelukkig is het godshuis op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst en kunnen wij er nog steeds van genieten.

Wij starten ons rondje om de kerk bij de hoofdingang aan de Hatertseweg 111 in Nijmegen. Al direct zien wij dat deze typische interbellum­kerk een lust voor het oog is. Neem daarom de tijd om alle details in u op te nemen voordat wij werkelijk op pad gaan. We wandelen het pad vanaf de ingang naar de Hatertseweg af en slaan rechtsaf. We lopen met de klok mee.

We passeren de voormalige pastorie van de Lourdeskerk, tegenwoordig het Diana d’Andolo‑klooster van de Zusters Dominicanessen van de Heilige Familie in Nijmegen. De architect van dit pand heeft duidelijk oog gehad voor de omgeving en voor de kerk. We wandelen verder tot aan de Kastanjelaan.

Hier slaan we rechtsaf en lopen deze straat helemaal uit tot aan de Sint Annastraat. Let erop dat u niet de doodlopende Kastanjehof inloopt. Bij de Sint Annastraat slaan we rechtsaf. De oplettende wandelaar ziet aan de overkant de gebouwen van het Radboudumc en Huize Heyendaal.

We lopen een stukje verder. Hier moet u even goed opletten: zodra u huisnummer 344 ziet, slaat u rechtsaf. Het lijkt misschien alsof u privéterrein betreedt, maar geen nood: dit is openbare weg. Al snel slaat u opnieuw rechtsaf. Voor u doemt een fraai pleintje op (ter oriëntatie kunt u foto 3 hieronder bekijken). We houden links aan.

In de verte ziet u de achterzijde van de Lourdeskerk. Ons pad slingert eerst langs fraaie aanplant; vervolgens passeert u een BSO en een basisschool. Verderop komt u uit op de Akkerlaan. Hier slaat u weer rechtsaf.

Na korte tijd ziet u rechts de Sint Jacoblaan, een doorsteek naar de Hatertseweg. Volgt u deze route, dan ziet u even verder onze inmiddels vertrouwde kerk weer verschijnen. Nu ziet u wellicht ook iets wat u aanvankelijk is ontgaan: rechts van de kerk bevindt zich een fraaie Lourdesgrot. Deze plek naast de kerk biedt nog altijd gelegenheid tot individueel gebed en vormt hoe dan ook een waardige afsluiting van onze wandeling, waarin u kennis hebt gemaakt met een stukje Nederland dat u mogelijk nog niet kende.

Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland, Utrecht

Goed verstopt in de Utrechtse binnenstad vinden wij een kerkzaal van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland, een kerkverband dat in 1948 is ontstaan uit een fusie van de Federatie van Oud Gereformeerde Gemeenten en de Oud-Gereformeerde Gemeenten (Boone-gemeenten). Nadat het pand aanvankelijk als danszaal dienstdeed, fungeert het sinds 1918 als godshuis. Aan ons de schone taak een passende ronde om deze kerk te maken. Het is niet verstandig hier in de directe omgeving een auto te parkeren. Wij adviseren dan ook het openbaar vervoer te gebruiken.

Wij beginnen onze wandeling aan de Ambachtstraat 3 te Utrecht en wandelen tegen de klok in, maar niet voordat wij het fraaie pand zorgvuldig in ogenschouw hebben genomen. Let u vooral op de typische rondbogige ramen in het gebouw. De kerkzaal is geen monument, maar maakt deel uit van een beschermd stadsgezicht en is een beeldbepalend pand. Wij draaien naar rechts en wandelen in de richting van de Kromme Nieuwegracht, waar wij linksaf slaan.

Let hier goed op waar u uw voeten neerzet, want zowel de bestrating als het verkeer kunnen verraderlijk zijn. Tegelijkertijd loont het de moeite om ook om u heen te kijken, want de omgeving is bijzonder fraai. Bij de Muntstraat slaan wij linksaf. Dit straatje is minstens zo schilderachtig en fotogeniek als de Ambachtstraat. Bij de Nobelstraat slaan wij opnieuw linksaf.

Hier voert de middenstand de boventoon, hetgeen weer zijn eigen charmes met zich meebrengt. Als u uw telefoon of camera nog niet paraat had, is dit een uitgelezen moment. Deze straat nodigt uit tot kijken en rustig wandelen. Vergeet daarom niet opnieuw linksaf te slaan wanneer u de Ambachtstraat weer bereikt.

Aan het einde van de straat zien wij wederom ons bekoorlijke ijkpunt en is ons doel bereikt. Op deze internetpagina kunt u nog meer lezen over dit allerardigste kerkje.

Adventkerk, Deventer

De Deventer Adventkerk, de voormalige Baptistische Bethelkerk, blinkt als een lichtpunt tussen de verder wat stemmiger architectuur van de Binnensingel. Vandaag vormt deze fraai gelegen locatie het middelpunt van een wandeling langs bouwkundige pareltjes. Dus pak uw camera of smartphone en trek de veters van uw wandelschoenen rustig strak voor een wonderbaarlijke wandeling.

We starten aan de Binnensingel 42 in Deventer en kunnen ons direct verwonderen over het uiterlijk van dit fraaie pand. Geloof het of niet: het stamt al uit 1884. In 1964 zijn door architect Evert Lebbink zeer ingrijpende wijzigingen doorgevoerd. Daarna heeft het gebouw enige tijd dienst­gedaan als opslag­ruimte. In 1995 werd het in gebruik genomen door de Zevende-dags Adventisten en kreeg het de naam Adventkerk. Wilt u weten hoe het gebouw er oorspronkelijk uitzag? Hier vindt u een bijzonder aardige impressie.

Na onze eerste kennismaking slaan we linksaf, wandelen we langs de Binnensingel en gaan we bij de Badhuistraat rechtsaf. Hier proeft u direct de kenmerkende sfeer van een oude binnenstad. U ziet dat de  bewoners hun best hebben gedaan de leefbaarheid extra te vergroten: hier moet het prettig wonen zijn. We wandelen rustig door tot de Smedenstraat, waar we rechtsaf slaan.

De weg buigt naar links, maar de meeste bezoekers van onze site weten inmiddels dat verdwalen er bij ons niet bij is. We buigen gewoon mee tot we de kruising met de T.G. Gibsonstraat bereiken. Vergeet hier niet even naar links te kijken, want ook de Nieuwstraat die u daar ziet, is meer dan de moeite waard.

We wandelen door de gezellige T.G. Gibsonstraat. Deze straat heette tot 1945 de Zwolschstraat, maar werd op 6 oktober van dat jaar hernoemd naar de Canadese militair Thomas Graeme Gibson (1908‑1986), de eerste ereburger van Deventer. Thuis kunt u op Wikipedia meer lezen over deze held.

We lopen verder tot we opnieuw de Binnensingel bereiken en slaan daar rechtsaf. Waar de straat zich even verder splitst, kunt u eenvoudig rechts aanhouden. Let hier vooral op de fraaie, eclectische architectuur, die ondanks de verscheidenheid toch een mooi geheel vormt. Ook buiten de toeristische routes ziet u waarom deze voormalige Hanzestad zo geliefd is bij wandelaars. In de verte ziet u aan de rechterzijde misschien al ons vertrouwde lichtpunt verschijnen.

Eenmaal terug bij de Adventkerk kunt u terugblikken op een bijzonder rondje om de kerk. Hebt u net zo genoten van deze wandeling als onze scouts? Nodig dan gerust uw vrienden en bekenden uit om onze site te bezoeken.

Tot de volgende keer!

Deutsche Evangelische Gemeinde im Haag

De Deutsche Evangelische Kirche aan het Bleijenburg is een beetje een vreemde eend in de bijt. De zaalkerk, geheel in de geest van de Duitse vroege neogotiek, werd in 1859–1861 gebouwd naar ontwerp van Hermann Heinrich Wentzel uit Berlijn. Wentzel werkte ook voor Prins Frederik der Nederlanden, die de bouw royaal ondersteunde. De kerk noemt zichzelf treffend een stukje Heimat in Haag.

Vandaag vormt dit stukje Heimat het middelpunt van onze excursie. We starten onze duik in dit bijzondere hoekje hofstad aan het Bleijenburg 5 in Den Haag, genoemd naar voormalig burgemeester Cornelis van Bleijenburch, en we wandelen tegen de klok in. Op de hoek van de Casuariestraat slaan we linksaf.

Over de achtergrond van deze straatnaam doen meerdere theorieën de ronde. In 1623 bevond zich hier in elk geval de roemruchte herberg ‘De Casuaris’. Een casuaris – tegenwoordig met een k gespeld – is een grote loopvogel die leeft in de regenwouden van Australië, Nieuw-Guinea en enkele omliggende eilanden. Van alle drukte van weleer is in de Casuariestraat inmiddels weinig meer te merken: het is nu een van de stilste straten van de wijk. 

Bij de Lange Houtstraat slaan we opnieuw linksaf. Al voortwandelend zien we rechts het Plein aan ons voorbijtrekken, maar ons doel is om op de volgende hoek weer linksaf te slaan, de Herenstraat in.

Qua sfeer is deze straat het volslagen tegengestelde van de Casuariestraat. Dit is de plek waar de Hagenaar die de weg weet zijn patatje haalt of een avond doorbrengt in een van de nachtclubs. Let wel: ook overdag is de straat de moeite waard, al is het maar om de soms intrigerende winkeletalages. We wandelen door totdat we weer bij het Bleijenburg uitkomen en slaan voor de laatste keer linksaf.

Op dit laatste stukje van de wandeling kan de oplettende wandelaar nog tal van aardige details ontdekken. Let bijvoorbeeld op de kleine ornamentjes op de regenpijpen, een stille hint dat we hier met een overheidsgebouw te maken hebben. Bij de ingang van de Duitse Kerk heeft u misschien het geluk dat de deur op een kier staat. Dan kunt u nog even een blik werpen op het borstbeeld van de protestantse theoloog en reformator Martin Luther. Dat vormt meteen een passend beeld om ons rondje om de kerk mee af te sluiten.

Bij uw rondwandeling hebt u ongetwijfeld al enkele uitspanningen opgemerkt die de moeite van een bezoekje waard zijn. Een fijne dag verder!

Die Deutsche Evangelische Kirche am Bleijenburg ist ein kleiner Fremdkörper in der Umgebung. Die Saalkirche, ganz im Geist der frühen deutschen Neogotik, wurde 1859‑1861 nach den Plänen des Berliners Hermann Heinrich Wentzel errichtet. Wentzel arbeitete auch für Prinz Friedrich der Niederlande, der den Bau großzügig unterstützte. Die Kirche bezeichnet sich treffend als ein Stück Heimat in Haag.

Heute steht dieses Stück Heimat im Mittelpunkt unseres Rundgangs. Wir beginnen unseren kleinen Streifzug durch dieses besondere Eckchen der Hofstadt am Bleijenburg 5 in Den Haag, benannt nach dem ehemaligen Bürgermeister Cornelis van Bleijenburch, und gehen gegen den Uhrzeigersinn. An der Ecke zur Casuariestraat biegen wir links ab.

Über die Herkunft dieses Straßennamens kursieren mehrere Theorien. Im Jahr 1623 befand sich hier jedenfalls die berühmt-berüchtigte Herberge „De Casuaris“. Ein Kasuar ist ein großer Laufvogel, heimisch in den Regenwäldern Australiens, Neuguineas und der umliegenden Inseln. Von der einstigen Betriebsamkeit ist in der Casuariestraat inzwischen wenig geblieben: Sie zählt heute zu den ruhigsten Straßen des Viertels. 

An der Lange Houtstraat biegen wir erneut links ab. Während wir weitergehen, zieht zur Rechten der Plein an uns vorbei, doch unser Ziel ist die nächste Ecke, an der wir wieder links in die Herenstraat einbiegen.

Diese Straße bildet in Stimmung und Charakter das genaue Gegenstück zur Casuariestraat. Hier holt sich der ortskundige Hagener seine Portion Pommes oder verbringt einen Abend in einem der Nachtlokale. Doch wohlgemerkt: Auch tagsüber lohnt sich ein Besuch — schon wegen der teils recht faszinierenden Schaufenstergestaltungen. Wir gehen weiter, bis wir wieder das Bleijenburg erreichen, und biegen ein letztes Mal links ab.

Auf diesem letzten Abschnitt lassen sich für die aufmerksame Spaziergängerin oder den aufmerksamen Spaziergänger noch allerlei hübsche Details entdecken. Achten Sie zum Beispiel auf die kleinen Ornamentchen an den Regenrohren — ein stiller Hinweis darauf, dass wir es hier mit einem Regierungsgebäude zu tun haben. Mit etwas Glück steht die Tür der Deutschen Kirche einen Spalt offen, sodass Sie einen kurzen Blick auf die Büste des protestantischen Theologen und Reformators Martin Luther werfen können. Ein passendes Bild, um unseren Rundgang um die Kirche zu beschließen.

Auf Ihrem Spaziergang haben Sie gewiss schon die eine oder andere Ausspannung bemerkt, die einen Besuch durchaus wert ist. Wir wünschen Ihnen noch einen angenehmen Tag!

Mariënburgkapel, Nijmegen

In een beschrijving van de huidige stand van zaken rond de Mariënburgkapel in Nijmegen lezen we:
“Het Mariënburg is een centraal plein in de binnenstad van Nijmegen. Op het plein staat de Mariënburgkapel, daterend uit de Middeleeuwen. Om het plein heen bevinden zich publieke functies zoals de openbare bibliotheek, de Stadswinkel, het Regionaal Archief en het filmhuis LUX. Ook wonen er mensen aan het plein. In de huidige opzet oogt het plein ‘stenig’ en is vaak wind voelbaar waardoor het minder aantrekkelijk is om te verblijven.”

Maar eerlijk is eerlijk: voor wandelaars als wij is dit juist een perfecte plek voor een power-walk. Let op. We starten bij Mariënburg 26 in Nijmegen en wandelen tegen de klok in. Zodra we weer bij de ingang staan, zijn we helemaal opgeladen om de Nijmeegse binnenstad het hoofd te bieden. Tot de volgende keer!

Bergkerk, Deventer

De Bergkerk in Deventer

De Sint-Nicolaaskerk, beter bekend als de Bergkerk, ontleent haar naam aan de ligging op een oude rivierduin in het Bergkwartier. De aan Sint‑Nicolaas gewijde kerk wordt al sinds mensenheugenis eenvoudigweg de Bergkerk genoemd. De eerste steen werd gelegd rond 1198‑1209. Al die eeuwen later vormt deze plek nog steeds een prachtig middelpunt voor een fraaie wandeling. Let op. Zoals de naam al doet vermoeden, is deze route minder geschikt voor mensen die slecht ter been zijn.

Wanneer u de kerk nadert, ziet u meteen wat een beeldbepalend gebouw dit is. We starten bij het officiële adres van de kerk, Bergkerkplein 1 in Deventer, en wandelen tegen de klok in. U kunt het eerste stukje vlak langs de gevel lopen – daar ziet u ook enkele fraaie oude grafstenen – maar eerlijk is eerlijk: het is comfortabeler om het reguliere voetpad een meter of wat naar rechts te nemen.

Na een kort stukje daalt u de stenen trap af, naar de lager gelegen straat met de prachtige naam Bergschild. Hier slaan we linksaf en volgen we de contouren van het godshuis. Vanaf dit punt heeft u een mooi uitzicht op het schip met de brede zijbeuken. Iets verderop heet de straat alweer Bergkerkplein, en dat blijft de rest van de wandeling zo.

We kuieren rustig verder en blijven de kerk linksom volgen. Zodra u rechts de Walstraat ziet, maakt u een iets scherpere boog naar links. Vanaf hier moet u weer wat vals plat trotseren, want zoals we al meldden ligt de kerk op een oude duintop. Al klimmend ziet u links opnieuw de indrukwekkende gevel van de kerk, die van elke kant de moeite waard is.

Op het grasveld links ziet u een bijzonder kunstwerkje. Als u wat ouder bent, herkent u het misschien niet meteen: het zijn twee kleine bronzen hondjes die aan elkaar vergroeid lijken te zijn. Kunstenaar Floor Coolsma baseerde dit beeld op haar jeugdherinneringen aan de kerk met de ‘twee aan elkaar groeiende torens’.

Terwijl u verder wandelt, ziet u rechts nog een opvallend object: een antieke rode brievenbus. Dit is inmiddels een van de meest gefotografeerde objecten in het Bergkwartier. Reden genoeg om er zelf ook een foto van te maken. De brievenbus is helaas niet meer in gebruik, lezen we op een lokale website, waar u ook een prachtige oude foto ervan vindt.

Wij blijven nog even in het heden. Links ziet u opnieuw de inmiddels vertrouwde hoofdingang van de Bergkerk. Misschien voelt u uw kuiten, maar uw hoofd zal ongetwijfeld tevreden zijn dat u deze wandeling hebt volbracht. In de buurt vindt u genoeg gezellige plekken om de benen even rust te gunnen, met een welverdiend kopje koffie erbij.

Orthodoxe Parochie H.H. Eersttronende Apostelen Petrus en Paulus, Deventer

In een stad die decennialang bekendstond als ‘Moskou aan de IJssel’ hoeft u niet verbaasd op te kijken als u ineens een Russisch-orthodoxe kerk tegenkomt. Toch moeten we bekennen: wie de gevel voor het eerst ziet, kan moeilijk geloven dat dit een godshuis is. En toch staan we hier voor de Russisch-Orthodoxe parochie H.H. Petrus en Paulus in Deventer. En wat een mooie verrassing: een prachtige gevelversiering, fraaie iconen en al met al een fantastische locatie: Korte Assenstraat 13, hartje binnenstad. Vandaag vormt deze plek het middelpunt van onze rondwandeling.

Nadat we de gevel goed in ons hebben opgenomen – en laten we eerlijk zijn, er is hier veel te zien – draaien we naar links en wandelen we de Korte Assenstraat in. Ondanks de centrale ligging is dit een verstild straatje waar u de sfeer van het oude Deventer nog kunt opsnuiven.

Eenmaal bij de Lange Bisschopstraat aangekomen, verlaten we deze fotogenieke straat en slaan we rechtsaf. Hier wordt het al wat levendiger en kunt u, naast de fraaie gevels, genieten van leuke winkeltjes. We kuieren door tot we bij de Kleine Overstraat komen en slaan opnieuw rechtsaf.

Het wordt hier nog wat drukker, met nóg meer gezellige winkels. Maar ook tussen de etalages door valt er van alles te ontdekken. Wat dacht u van de prachtige oude toegangspoort naar het Iordenshof – of, in hedendaagse spelling, het Jordenshofje? Dit is het enige overgebleven hofje in Deventer. De gevelsteen boven de poort herinnert aan een renovatie: IORDENSHOF RENOVATUM 1930‑1931.

We lopen verder tot we de Vleeshouwerstraat bereiken en slaan rechtsaf. Zoals u ziet, vindt u hier volop gezellige uitspanningen die u later met een bezoek kunt vereren. Voor nu wandelen we nog even door, tot we weer bij de Korte Assenstraat uitkomen.

Nog één keer rechtsaf en daar zien we opnieuw de prachtige iconen. We hebben ons doel bereikt en kunnen terugkijken op een verrassende rondwandeling, zomaar in de schoot geworpen door de stad zelf.

В городе, который десятилетиями называли «Москвой на Эйсселе», не стоит удивляться, если вдруг встретишь русскую православную церковь. Хотя, признаемся честно, когда впервые видишь её фасад, трудно поверить, что это — храм Божий.
А ведь действительно, перед нами — Русская православная приходская община святых первоверховных апостолов Петра и Павла в Девентере. Какое прекрасное открытие: великолепное оформление фасада, красивые иконы и, в целом, чудесное место — Korte Assenstraat 13, самое сердце старого города. Сегодня это центр нашей небольшой прогулки.

Полюбовавшись фасадом — а смотреть здесь, согласитесь, есть на что — поворачиваем налево и идём по улице Korte Assenstraat. Несмотря на центральное расположение, это тихая улочка, где всё ещё можно ощутить атмосферу старинного Девентера.

Дойдя до улицы Lange Bisschopstraat, мы покидаем этот живописный уголок и поворачиваем направо. Здесь становится немного оживлённее: помимо красивых фасадов, можно полюбоваться уютными магазинчиками. Продолжаем нашу прогулку до улицы Kleine Overstraat и снова поворачиваем направо.

Здесь уже чуть шумнее, магазинов больше, и на каждом шагу встречаются интересные детали. Например, старая красивая арка, ведущая во двор Иорденсхоф (или, как сегодня чаще говорят, Йорденсхоф). Это — единственный сохранившийся внутренний дворик в Девентере. Над воротами вы можете увидеть памятный камень с надписью: IORDENSHOF RENOVATUM 1930‑1931, — напоминающий о реставрации.

Дойдя до улицы Vleeshouwerstraat, поворачиваем направо. Здесь уже множество уютных кафе и заведений, куда можно заглянуть позже. А пока продолжаем идти вперёд, пока снова не выйдем на Korte Assenstraat.

Ещё один поворот направо — и перед нами вновь появляются прекрасные иконы. Мы вернулись к началу нашего пути и можем с улыбкой сказать, что эта прогулка стала для нас настоящим приятным сюрпризом, подаренным самим городом.

(Перевод выполнен автоматически, возможны неточности.)