We starten onze excursie aan het Willemsplantsoen 2 in Utrecht. Als u voor de kerk staat, loont het de moeite om even een rondje om uw as te draaien, want u bevindt zich op een van de mooiste plekken van de stad. Daarna nemen we de voorzijde van de kerk in ogenschouw. Let vooral op de vele details die de neoromaanse architectuur hier bijna achteloos tentoonspreidt. U kunt zich hier natuurlijk al uitleven met selfies, maar bewaar vooral wat geheugencapaciteit voor de rest van de wandeling.
We draaien naar rechts en wandelen tegen de klok in, langs de Catharijnesingel tot aan de volgende zijstraat. Het is bijna niet te geloven dat deze historische singel in de jaren zeventig werd gedempt om plaats te maken voor een snelweg. Gelukkig keerde het water in 2020 terug. Na een laatste blik op de singel slaan we linksaf de Walsteeg in.
Dit historische deel van de stad ademt nog altijd iets van het verstilde verleden. Tegelijkertijd kunt u hier en daar verrassende moderne streetart (straatkunst) bewonderen. Even verderop verschijnt het merkwaardig aantrekkelijke gebouw van Parkeergarage Springweg. Aangekomen op de Springweg slaan we linksaf.
Ook dit deel van de stad is zeer de moeite waard. De Springweg gaat na enige tijd over in de Mariaplaats, een fraaie, lommerrijke omgeving. U passeert een mooi inkijkje op de achterzijde van onze kathedrale kerk. Let wel op: dit stukje straat loopt dood. Wij wandelen daarom onverdroten verder, waarbij we de bebouwing aan onze linkerhand volgen en vlak langs de voorzijde van het Utrechts Conservatorium lopen.
Dit gebouw was ooit het ziekenhuis Sint Joannes de Deo en later een concertgebouw. Die rijke geschiedenis lijkt nog altijd van de gevel af te stralen. Een bijkomend voordeel van deze route is dat u precies langs het beeld van Nijntje op de Mariaplaats komt. Toeristen én Utrechters gaan maar al te graag met dit levensgrote beeld op de foto. Bij Nijntje slaan we linksaf. De straatnaam blijft hier overigens gewoon Mariaplaats.
We passeren de Pandhof van Sinte Marie, een fraaie botanische tuin met daarachter de laatste overgebleven romaanse kloostergang van Nederland. Het is bijna onvoorstelbaar dat ook dit bijzondere plekje in 1894 op de nominatie stond om te worden afgebroken. Iets verderop zien we aan onze linkerhand, in de Mariahoek, de Oude Roomsch-Katholieke Aalmoezenierskamer, kortweg ORKA. Let vooral op de fraaie gevelsteen. Het hele pand oogt trouwens als een fotorealistisch schilderij.
Wij wandelen nog even door tot we de Marga Klompébrug bereiken. Hier slaan we linksaf de Rijnkade op. Bij de splitsing houden we links aan en zo staan we al snel weer op het Willemsplantsoen, recht voor de Gertrudiskathedraal.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten