Het brutalisme is een stroming in de architectuur die is voortgespruit uit het modernisme. Denk aan gigantische blokken van ruw, ongepolijst beton of metselwerk. Het is zo imposant en soms zelfs intimiderend dat het veel is ingezet voor gebouwen die wel een beetje grandeur kunnen gebruiken. Met deze laatste drie zinnen, rechtstreeks geïnspireerd door de Wikipedia, kunt u meteen indruk maken op de bouwkundige hipsters in uw vriendenkring.
Nu moeten we alleen nog even een voorbeeld bekijken, en de Pastoor van Arskerk in het Haagse stadsdeel Loosduinen is hiervoor uitermate geschikt.
We beginnen onze rondgang aan de Aaltje Noordewierstraat 4, uitstekend bereikbaar per tram – want laten we eerlijk zijn, we zijn moderne burgers, geen middeleeuwse pelgrims.
Daar staan we dan, oog in oog met de westgevel, en het lijkt alsof iemand een paar reusachtige betonblokken heeft gestapeld en gezegd: “Noem het kunst.” Geen tierelantijnen hier, alleen rauwe, grijze massa. We maken een rondje, met de klok mee, en zien dat de stijl consistent aan alle kanten is doorgevoerd. Bij de oostgevel aangekomen nemen we het voetpaadje achter de kerk langs. Ja, het ziet er misschien wat uitdagend uit, maar uitdagingen zijn er om overwonnen te worden, nietwaar?
Terug bij de westgevel komen we langs wat halfronde details die de hoekige structuur wat extra pit geven. Dan rest ons nog slechts een bescheiden trapje om onze betonnen expeditie af te ronden. U mag applaus verwachten.
De Pastoor van Arskerk ligt enigszins afgelegen en er is weinig horeca of detailhandel in de buurt. Gelukkig is daar de tramhalte, op slechts een steenworp afstand. U kunt de tram nemen naar het gemoedelijke centrum van Loosduinen, maar u kunt natuurlijk ook de andere kant op, richting het bruisende hart van Den Haag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten